در زمان شیوع کرونا تشویق به گردشگری یعنی باختن

بازاریابان گردشگری با یک مسئله ی بغرنج مواجه هستند: تبلیغات کمپینهای گردشگری در طول شیوع بیماری کرونا می تواند کاهش پیدا کند اما شکست در مقاصد کم ریسک بازار ممکن است باعث بروز مشکلات بدتری شود. رزی اسپینک

مهدی غفاری مدیر عامل شمیران گشت:

یکی از نقاط حساس و آسیب پذیر صنعت گردشگری این است که به طور کامل پیرامون یک کالای بصری بنا گردیده است. جایی که بیشتر مردم به آنجا سفر نکرده اند انها انتخاب می کنند. باوجود حوادث ناگوار ۱۱ سپتامبر و بحران سارس که تاکنون ادامه دارد، صنعت گردشگری رشد گسترده ی داشته است. همزمان با فراگیری جهان به ویروس کرونا، این صنعت با کاهش شدید تقاضا برای مسافرت مواجه شده است. هیچ کس نمی تواند حدس بزند که کی این وضعیت تغییرمی کند.

با وجود این واقعیت سوالی مطرح است؟ در زمانیکه تمایل به مسافرت کاهش پیدا کرده باشد و هیچ برنامه ی تبلیغی و بازاریابی برای گردشگری نباشد، چه نقشی را باید پذیرفت؟(چه کارباید کرد؟) میتوان به دو روش بحث و استدلال کرد که برای مناطق(پرجاذبه) کم ریسک، هر دلیلی برای کاهش شدید فعالیت های تبلیغاتی خود می آوردند یا اینکه در چنین زمانی، این کار فراتر از وظیفه نشناسی، بی مسئولیتی و بیخیالی است.

این بحران با واکنش در سطح گستره ی جهانی بسیار بسیار گیج کننده شده است. درحالی که اتحادیه جهانی مسافرت و توریسم تمایل دارند توصیه کنند که محدودیت ها برای مسافرت ضروری نیست اما سازمان جهانی بهداشت در سه شنبه تکرار کرد که ممکن است آسیب زننده باشد درحالی که بسیاری از کشورها آن را ضروری نمی دانند.

با اطلاع مسافران از این موضوع، بسیاری از آنها احساسات خودرا در قالب رفتارشان بروز دادند، بطوریکه خطوط هوایی به سختی سعی دارند بلیط های رزرو شده را بالا نگه دارند و مناطق جذاب گردشگری خالی شده اند. علاوه براین، با خواندن این تیتر خبری از مناطق پرجاذبه مانند بسته شدن موزه ی لوور(کمی پس از بازگشایی آن) برخی از گردشگران با تعجب از خود می پرسند: چرا باید برای یک ریسک کوچک خودشان را به زحمت بیاندازند؟!

اما سایر مقاصد گردشگردی با لحنی بسیار ناراحت کننده برخورد می کنند.کشور نپال برای خروج سریع شرکت کنندگان در کمپین نپال ۲۰۲۰ به اطلاعیه ی ITB استناد کرد، که مطابق با گزارش دولت چین برای اجازه ی خروج سریع به Xinhua  است. این کمپین به معنی جذب ۲ میلیون بازدید کننده یعنی دوبرابر بازدیدکنندگان سال گذشته از کشور هیمالیا است. سایت skift  درمورد خروج اضطراری و اظهار نظرهای آتی هیئت گردشگری نپال سوالاتی مطرح کرد اما آنها پاسخی ندادند.

البته، بیشتر احساسات پیرامون تبلیغ کردن برای گردشگری بدین معنی است که یا آن محل برای دریافت ریسک بالا آماده است یا اینکه آماده نیست. چنانچه بیماری در سراسر افریقا منتشر نشود، تبلیغات سفر به سوازیلند(کشوری کوچک درجنوب افریقا) ممکن است تهاجمی به نظر بیاید، درحالی که ورودی های نپال بازدیدکنندگان بین المللی از چین، جایی که ویروس اثرات مخربی از خود برجای گذاشته است، را می پذیرد. اما ماهیت این ویروس اینگونه است که مکان های کم خطر را می تواند خیلی سریع به مکانی پرخطر ایجادکند.

برای مثال شهردار میلان بیپ سالا در توییتی همراه با یک ویدئو درحالی که به نوشته ای از یک انجمن گردشگری و نامهای تجاری برندهای مهمانسرا داران ایتالیایی اشاره کرد، این پیام را ارسال نمود که: “ما توقف نخواهیم کرد” و آنرا ارجاع داده بود به تعدادی از کلان شهرهای معروف مانند میلان. اینطور به نظر می آمد که طراحی شده برای متقاعد کردن مردم محلی که با وجود گردشگران همه چیز خیلی خوب بود.

“‘گلوریا گاورا مدیرعامل و عضو عالی WTTC در بیانیه ای گفت:  “دولت و کسانی که اختیارات قانونی دارند نباید مسیر مسافرت وتجارت را هم اکنون مسدود کنند.  بستن مرز ها، تحمیل ممنوعیت از سفر و اجرای سیاست های افراطی پاسخی برای جلوگیری از شیوع ویروس کرونا نیست. تجربه گذشته نشان می دهد که اقدامات افراطی این چنینی در بهترین حالات نیز بی اثر هستند. ماخواستار آن هستیم که دولت اقداماتی بر مبنای واقعیت داشته باشد که بر روی قریب به اکثریت مردم ومشاغلی که مرتبط با سفر و گردشگری هستند اثر گذار نباشد.”

هنوز، تجارت در مسیر خوبی جریان دارد. مسافرت ضروری برای کسب و کار یا دیدن یک عضو از خانواده که بیمار شده ممکن است جزو سفرهای ضروری محسوب شوند اما به تعطیلات رفتن افراد خوش خیال که به واسطه ی بازاریابی های سخت ممکن است ایجاد شود حتی اگر آنها ریسک زیادی برای رفتن به سفر نداشته باشند، با وحشت عمومی همراه است.

منبع: skift.com

دیدگاه خود را بیان کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بیست − هفده =